بیان صبغة الله (رنگ خداوند ) فطرتى كه خدا همه را بدان فطرت آفريده است و در آفرينش تغييرى نيست..
اقتباس المشاركة :
نوشته اصلی توسط محبة النبی علما در باره "الصبغة" در این فرمایش خداوند "" صبغة الله ومن أحسن من الله صبغة"دو تفسیر را بیان کردهاند اول آن را به معنای دین تفسیر نمودهاند و دوم آن را آفرینشی دانستهاند که خداوند برای انسان مقرر داشته است کدام یک از این تفاسیر درست است؛ من به جواب این سؤال نیاز مبرم دارم و از مدیران پایگاه خواهش میکنم که این سؤال را برای امام مطرح نمایند و یا اگر بیانی برای تفسیر آیه ذکر شده وجود دارد مرا مطلع نمایند.
—
انتهى الاقتباس
بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على جدي محمد رسول الله وآله الأطهار وكافة أنصار الله الواحد القهار في كل زمان ومكان إلى اليوم الآخر..
سلام خداوند بر شما انصار پیشگام برگزیده و عزیزم و سلام خداوند بر تمام انسانهای حقجویی که از این پایگاه دیدار میکنند؛ السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، وسلام على المرسلين والحمد لله رب العالمين..
ای کسی که درباره "صبغة الله " که خداوند بندگانش را بر آن خلق کرده سؤال کردهای، جز این نیست که منظور از "الصبغة" فطرتی است که خداوند انسان را بر آن فطرت آفریده است و این فطرت کلمه "لا إله إلا الله وحده لا شريك له" است که از ازل و روز اول آفرینش انسان از گل؛ روزی که خداوند پدر ما آدم وهمراهش ذریه او را از گل آفرید؛ انسان را بر آن فطرت قرار داد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
جواب این است که منظور ذریهی آدم علیه الصلاة و السلام است؛ چون خلق ذریهی آدم همراه با خلقت پدرشان آدم علیه الصلاة و السلام صورت پذیرفت و خداوند تعالی میفرماید:
{هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ}صدق الله العظيم [النجم:۳۲]
به شروع پدید آمدن انسان منوی ( انسانی که از نطفه خلق شده است) نگاه کنید: {هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ}صدق الله العظيم [النجم:۳۲]
ولی خلقت اول ما پدید آمدن انسان منوی است و خداوند با زبان فطرتی که بر اساس آن انسانها آفریده شدهاند با آنان سخن میگوید:
{أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى}صدق الله العظيم [الأعراف:۱۷۲]
و این همان صبغة الله، رنگ خداوند است که انسانها را براساس آن آفریده تا همگی مؤمن بوده و به پروردگارشان شرک نیاورند. این امتهایی که خداوند با آنها سخن میگوید در صلب و پشت (آدم) قرار داشتند و خداوند از این دنیای "منوی" عهد ازلی را میگیرد .خداوند تعالی میفرماید:
این عهد و میثاقی است که در آن روز و هنگامی که خداوند آنها را مورد خطاب قرار داد؛ به تمام انسانهای منوی داده شده است، خداوند به آنها فرمود:
{أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا }صدق الله العظيم [الأعراف:۱۷۲]
به این معنی که آنها شهادت دادند خداوند؛ پروردگار و خالقشان است و خدایی جز او نیست و شریکی ندارد. انسان منوی از هدف خلقت خود آگاه بود و میدانست باید خداوند را به یکتایی و به دور از شرک عبادت کند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{صِبْغَةَ اللَّـهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّـهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ ﴿١٣٨﴾}صدق الله العظيم [البقرة]
یعنی فطرتی که خداوند انسان را بر اساس آن آفریده است و هدفی که خداوند انسان را برای آن خلق کرده است تغییر نمیکند و خداوند تعالی میفرماید:
به این معنی که خداوند همه آنها را برای این آفریده است که او را به یگانگی و بدون شرک عبادت نمایند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ }صدق الله العظيم [الروم:۳۰]
یعنی هدفی که به خاطر آن آفریده شدهاند تغییر نمیکند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (۵۶)} صدق الله العظيم [الذاريات]
وسراغ این عهد ازلی میرویم که در روز قیامت به انسان یادآوری خواهد شد . خداوند تعالی میفرماید:
{وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾}صدق الله العظيم [الفجر]
انسانی که از یاد خداوندش روبرگردانده است؛ این عهد ازل و قدیمی را که به یاد آورد سؤال میکند:
{قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا﴿١٢٥﴾}صدق الله العظيم [طه]
و به راستی که این زمانی است که انسان، عهد ازلی و قدیمی را به یاد میآورد و در مییابد که بدون شرک به پروردگارش ایمان داشته است؛ برای همین است که میگوید:
{قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا﴿١٢٥﴾}صدق الله العظيم [طه]
یعنی درآغاز که خداوند انسان را بر اساس فطرت الهیاش خلق کرد او بینا و آگاه بود. اما بعد از اینکه خداوند برای انسان حجت آورد - واین حجت زمانی بر علیه او اقامه شد که زاده وبالغ شد -از یاد خداوند خود روبرگرداند. خداوند تعالی میفرماید:
ممکن است کسی بخواهد سخنان مرا قطع کرده و سؤال کند ای برادر منظور این است که انسان در همین دنیا بینا بوده و بعد از تولد و بلوغ؛ از یاد پروردگارش روگردان شده است. امام مهدی ناصرمحمد یمانی در جواب میگوید: گوش کن ؛ خداوند هدایتت کند؛ نمیشود در کتاب خداوند قرآن عظیم تناقض وجود داشته باشد. به فرمایش خداوند تعالی توجه کن که میفرماید:
{وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي ٱلآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلاً(۷۲) صدق الله العظيم [الإسراء]
بنابراین کسانی که از یاد پروردگارشان روگرداندهاند؛ عهد خود با پروردگارشان را در زمان ازلی و قدیم که همگی از گل آفریده شدند؛ به یاد میآورند:
تفسیر فرموده خداوند تعالی: قال رب لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا " {قال رب لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا (125) قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى (126) وكذلك نجزي من أسرف ولم يؤمن بآيات ربه ولعذاب الآخرة أشد وأبقى (127)} (قال رب لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا) با چشم ظاهر و یا با بصیرت بینا بودم ( گفت چنین است) یعنی همان طور که (آیات ما آمد و فراموششان کردی) و آنها را رها کرده و از آنها روبرگرداندی( به همان ترتیب امروز فراموش می شوی) و در آتش رها خواهی شد. قتاده می گوید: حین اعطای خیر فراموش می شوند اما عذابشان فراموش شدنی نیست( و همینطور) یعنی و همانطور که ما کسی را که ازقرآن روبرگرداند( هرکس که اسراف کند را مکافات می کنیم) شرک هم همین طور است[ص:302]( و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد؛ عذاب آخری شدید تر است) از هر عذابی که در دنیا و قبر متحمل می شوند( و این عذاب پایدار است) و ادامه می یابد.
—
انتهى الاقتباس
به تفسیر القدیر نگاه کنید:
اقتباس المشاركة :
گفت پروردگارا چرا مرا نابینا محشورم کردی من که بینا بودم( در دنیا)(۱۲۵)میفرماید: «آن گونه که آیات من برای تو آمد، و تو آنها را فراموش کردی؛ امروز نیز تو فراموش خواهی شد(۱۲۶)
—
انتهى الاقتباس
به تفسیر القرطبی نگاه کنید:
اقتباس المشاركة :
قال رب لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا (125)
{قال رب لم حشرتني أعمى } یعنی به چه گناهی مرا با نابینا یی تنبیه کردی{و قد کنت بصیرا} یعنی در دنیا بینا بودم؛ انگار که هیچ گناهی در دنیا مرتکب نشد است. ابی عباس و مجاهد می گویند: یعنی چرا {مرا نایبنا محشور کردی} از حجتم و { من بینا بودم} یعنی از حجت خود خبر داشتم. القشیری : و بعید است که برای کافر در این دنیا حجتی نباشد. گفت آن گونه که آیات من برای تو آمد، و تو آنها را فراموش کردی؛ امروز نیز تو فراموش خواهی شد
—
انتهى الاقتباس
به آنان میگوییم خداوند کسانی را که قرآن را براساس ظن و گمان تفسیر کردهاند ببخشاید؛ ظن کسی را از حق بی نیاز نمیکند.بهتر بود برای تفسیر این آیه درنگ میکردند تا زمانش فرا رسد؛ زمانی که ( با پیشرفت علم) کشف شده باشد که بشر در زمان خلقت آدم در پشت او حاضر بوده و خداوند از آنها عهد ازلی گرفته است. تصدیق فرموده خداوند تعالی است:
اما کسانی که ندانسته به خداوند نسبت میدهند فتوا دادهاند که منظور این است که انسان بعد ازآنکه از مادرش متولد شد و به بلوغ رسید بینا بوده است!
سریع برایشان حجت آورده میشود چون آنها با تفسیر بر پایه گمان خود باعث شدهاند کتاب خداوند قرآن عظیم متناقض به نظر برسد. تفسیر آنها با این فرموده خداوند تعالی در تناقض است که میفرماید:
{وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٧٢﴾} صدق الله العظيم [الإسراء]
آیا این نقض تفسیری نیست که الغوی و دیگران برای این آیه آورده و گفتهاند منظوربینا بودن در این دنیاست؟
اقتباس المشاركة :
{قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا [یعنی در دنیا](125) قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى (126)} [طه]
—
انتهى الاقتباس
ای کسانی که کلام خداوند را بر اساس ظن و گمان تفسیر میکنید از خدا بترسید؛ ظن و گمان کسی را از حق بینیاز نمیکند. اما امام مهدی از همین قرآن و با آیات محکمی که هم برای علما و هم برای عامه مسلمانان روشن است، برهان می آورد وآیات را با کمک آیات دیگر به طور مفصل توضیح میدهد. من از پیش خودم و با ظن و گمان چیزی نمی ویم؛ بلکه هر چه که عنوان میکنم بی شک و تردید از جانب خداوند است. ای مردم پس کی میخواهید حق را از باطل تشخیص دهید؟ به خداوند قسم که در میان تمام علمای مسلمین جز امام مهدی کسی را پیدا نخواهید کرد که قرآن را به حق تفسیر نماید و من از راستگویانم. و به خاطر آنکه من به حق سخن میگویم هر بار بر شکاکان غلبه و به حق در برابرشان حجت اقامه میکنم؛ پس یا حق را پذیرفته و هدایت میشوند و یا بعد از اینکه برایشان روشن شد ناصر محمد یمانی به حق سخن گفته و راه راست را نشان میدهد از آن رو برمیگردانند. شاید یکی از کسانی که از خواندن بیانات خسته میشوند بگویند ای ناصر محمد یمانی بیاناتت طولانی است و ما تنها قسمتی از آن را خوانده و باقی را رها میکنیم. پس امام مهدی در پاسخشان همان را که خداوند فرمان داده بگوییم؛ میگوید:
{قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾ أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾ }صدق الله العظيم [ص] به خداوند قسم که اگر قلبتان با شوق زیاد در پی یافتن حق بود از تدبر و تفکر در بیان حق قرآن عظیم خسته نمیشدید
و ای مردم امام مهدی منتظر ناصر محمد یمانی تنها یک عالم دینی نیست؛ بلکه خلیفه خداوند است که از جانب او برانگیخته شده است تا آیاتش را برایتان به تفصیل بیان نماید؛ باشد که به حق بازگشته و پروای الهی پیشه نمایید. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ(۱۷۴)} صدق الله العظيم [الأعراف]
ای امت اسلامی؛ ای حجاج خانه خدا؛ تا کی میخواهید از حقی که خداوند برایتان فرستاده است رو برگردانید؟ ما که شما را به سوی کتاب جدیدی دعوت نمیکنیم؛ بلکه شما را به پیروی از قرآن مجید فرا میخوانیم تا به راه خداوند عزیز و حمید هدایتتان کنیم؛ آیا به قرآن عظیم ایمان دارید یا از زمان نزول قرآن زمانی طولانی بر شما گذشته و قلبهایتان قساوت پیدا کرده است؟ و خداوند تعالی میفرماید:
به راستی که خداوند شما مسلمانان این دوران را مورد خطاب قرار داده است... ای کسانی که در این دوران زندگی کرده و به قرآن ایمان دارید.. از زمان نزول قرآن عظیم تا زمان برانگیخته شدن مهدی منتظر زمانی طولانی بر شما گذشته است؛ همان گونه که بعد از نزول تورات و انجیل تا برانگیخته شدن نبی امیّ زمان زیادی گذشته بود و قلبهای آنان سخت شده و از ذکر خداوند دور شده بود پس مانند آنها نباشید و قلبٰهایتان را به روی بیان حق قرآن عظیم گشوده و در برابر آن خاشع باشید. واقعا در تعجبم که آیا کوهها سخت تر هستند با قلب بندگان؟ و خداوند تعالی میفرماید:
الإمام ناصر محمد اليماني
04 - 08 - 1432 هـ
05 - 07 - 2011 مـ
2:36 صباحاً
ــــــــــــــــــ
بيان الصِّبغة؛ فطرة الله التي فطر الناس عليها لا تبديلَ للخلق ..
اقتباس المشاركة :
المشاركة الأصلية كتبت بواسطة محبة النبي: لقد فسّر العلماء الصبغة في قوله تعالى " صبغة الله ومن أحسن من الله صبغة" بتفسيرين الأول هو الدين والثاني هو خلقة الله للإنسان، فأي التفسيرين أصح. أنا بحاجة ماسة إلى الإجابة على السؤال فأرجو من الإدارة تمهيد السؤال للإمام أو تزويدي بأي بيان له في تفسير الآية المذكورة.
—
انتهى الاقتباس
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله وآله الأطهار وكافة أنصار الله الواحد القهار في كلِّ زمانٍ ومكانٍ إلى اليوم الآخر.
سلامُ الله عليكم أحبّتي الأنصار السابقين الأخيار، وسلامُ الله على كافّة الزوار الباحثين عن الحقّ من كافة البشر، السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، وسلامٌ على المرسَلين والحمدُ لله ربِّ العالمين..
ويا أيّها السائل عن صبغة الله التي فطر عليها عباده، ألا وإنّها فطرة الله التي فطر الناس عليها؛ على كلمة لا إله إلا الله وحده لا شريك له منذ الأزل القديم يوم بَدَأ خلقهم من طينٍ، يوم خلق الله أبانا آدم وكذلك ذريّته بدأ خلقهم من طينٍ مع أبيهم آدم، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ ﴿١٢﴾ ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿١٣﴾ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّـهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ﴿١٤﴾} صدق الله العظيم [المؤمنون].
والسؤال الذي يطرح نفسه: فهل يقصد الله آدم؟ بقول الله تعالى: {وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ ﴿١٢﴾ ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿١٣﴾ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّـهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ﴿١٤﴾} صدق الله العظيم والجواب: بل يقصد الإنسان من ذريّة آدم عليه الصلاة والسلام، كون ذريّة آدم تمّت بداية خلقهم مع أبيهم آدم عليه الصلاة والسلام، وقال الله تعالى: {هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ} صدق الله العظيم [النجم:32].
فانظروا لبدء النشأة للإنسان المنويّ: {هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ} صدق الله العظيم؛ ولكن نشأتنا الأولى هي نشأة الإنسان المنوي، فأنطقهم الله بمنطق الفِطرة التي فطر الناس عليها، وقال لهم: {أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى} صدق الله العظيم [الأعراف:172].
وتلك هي صبغة الله التي فطر الناس عليها فكانوا جميعاً مؤمنين بربّهم لا يشركون به شيئاً، وهذه الأمم التي أنطقها الله كانوا بالصلب بالظهر، وأخذ الله من هذا العالم المنويّ العهد الأزلي، وقال الله تعالى: {وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَافِلِينَ ﴿١٧٢﴾ أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ﴿١٧٣﴾ وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٧٤﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
وذلك الميثاق أعطاه لكل إنسانٍ منويٍّ في ذلك اليوم حين خاطبهم الله، وقال لهم {أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا}. بمعنى أنّهم شهدوا أنّ الله ربّهم وخالقهم لا إله إلا هو وحده لا شريك له، وكان الإنسان المنويّ مُبصراً للهدف الذي خُلق من أجله، أن يعبد الله وحده لا شريك له. تصديقاً لقول الله تعالى: {صِبْغَةَ اللَّـهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّـهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ ﴿١٣٨﴾} صدق الله العظيم [البقرة]؛ أي فطرة الله التي فطر الناس عليها لا تبديل للهدف الذي خلقهم الله من أجله، وقال الله تعالى: {فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّـهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الروم]؛ بمعنى أنّ الله خلقهم ليعبدوه وحده لا شريك له، تصديقاً لقول الله تعالى: {فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّـهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ} صدق الله العظيم؛ أي لا تبديل للهدف الذي خلقهم الله من أجله، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الذاريات].
ونأتي لتذكّر الإنسان هذا العهد الأزلي يوم القيامة، وقال الله تعالى: {وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾} صدق الله العظيم [الفجر]، فيتذكّر حتى هذا العهد الأزلي القديم، ولذلك قال الإنسان المُعرِض عن ذكر ربه: {قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا﴿١٢٥﴾} صدق الله العظيم [طه]، وإنّما ذلك حين تذكّر الإنسان حتى العهد الأزلي فوجد أنّه كان مؤمناً بربّه لا يشرك به شيئاً، ولذلك قال {قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا} صدق الله العظيم. أي بصيراً حين فطرة الله عند بدء الخلق، ولكن الحجّة عليه هي بعدما أقام الله عليه الحجّة من بعد أن أنجبته أمّه وبلغ رشده ثم أعرض عن ذكر ربّه، وقال الله تعالى: {مَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ ﴿١٢٤﴾ قَالَ ربّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا ﴿١٢٥﴾ قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنسَىٰ ﴿١٢٦﴾ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِن بِآيَاتِ ربّه ۚ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰ ﴿١٢٧﴾} صدق الله العظيم [طه].
ولربّما يودّ أحد السائلين أن يقاطعني فيقول: "يا أخي إنّما يقصد أنّ الإنسان كان بصيراً في هذه الحياة من بعد ولادته وبلوغ رشده فأعرض عن ذكر ربّه". ومن ثمّ يردُّ عليه الإمام المهدي ناصر محمد اليماني وأقول: اسمع هداك الله، فلا ينبغي أن يكون هناك أيّ تناقضٍ في كتاب الله القرآن العظيم، فانظر لقول الله تعالى: {وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٧٢﴾} صدق الله العظيم [الإسراء].
إذاً فالمعرضون عن ذكر ربّهم قد تذكّروا عهدهم لربّهم في الأزل القديم يوم تمّ خلقهم جميعاً من طين، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَافِلِينَ ﴿١٧٢﴾أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ﴿١٧٣﴾ وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٧٤﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
اقتباس المشاركة :
الكتب "تفسير البغوي" سورة طه. تفسير قوله تعالى " قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا "إظهار التشكيل|إخفاء التشكيل. مسألة: الجزء الخامس التحليل الموضوعي: {قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا ( 125 ) قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى ( 126 ) وكذلك نجزي من أسرف ولم يؤمن بآيات ربّه ولعذاب الآخرة أشد وأبقى ( 127 )}
( قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا ) بالعين أو بصيرا بالحجّة. ( قال كذلك ) أي : كما ( أتتك آياتنا فنسيتها ) فتركتها وأعرضت عنها، ( وكذلك اليوم تنسى ) تترك في النار. قال قتادة : نسوا من الخير ولم ينسوا من العذاب. ( وكذلك ) أي وكما جزينا من أعرض عن القرآن كذلك ( نجزي من أسرف ) أشرك، [ص: 302] ( ولم يؤمن بآيات ربّه ولعذاب الآخرة أشد ) مما يعذبهم به في الدنيا والقبر، (وأبقى) وأدوم .
—
انتهى الاقتباس
وانظروا لتفسير "القدير"
اقتباس المشاركة :
قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا (في الدنيا )125 قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى (126)
—
انتهى الاقتباس
وانظروا لتفسير "القرطبي"
اقتباس المشاركة :
قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا (125) { قال ربّ لم حشرتني أعمى } أي بأي ذنب عاقبتني بالعمى { وقد كنت بصيرا } أي في الدنيا وكأنه يظن أنه لا ذنب له وقال ابن عباس و مجاهد: أي { لم حشرتني أعمى } عن حجتي { وقد كنت بصيرا } أي عالما بحجتي القشيري: وهو بعيد إذ ما كان للكافر حجة في الدنيا. قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى.
—
انتهى الاقتباس
ومن ثم نقول لهم غفر الله للذين فسّروا القرآن بالظنِّ الذي لا يُغني من الحقّ شيئاً، فلو تركوا تفسير هذه الآية حتى يأتي زمن تفسيرها الحقّ حين يكتشف الناس أنّهم كانوا موجودين أُمّةً في ظهر أبيهم آدم وأخذ الله منهم العهد الأزلي، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَافِلِينَ ﴿١٧٢﴾ أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ﴿١٧٣﴾ وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٧٤﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
ولكنّ الذين يقولون على الله ما لا يعلمون أفتوا أنّه كان بصيراً بعد أن ولدته أمُّه وبلغ رشده! وسرعان ما تُقام عليهم الحجّة أنّهم جعلوا تناقضاً في كتاب الله القرآن العظيم بسبب تفسيرهم الظنّي، كونه سوف يناقض تفسيرهم قول الله تعالى: {وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا ﴿٧٢﴾} صدق الله العظيم [الإسراء].
ألا يناقض ذلك تفسيرهم أنّه بصيرٌ في الدنيا كما قال البغوي وغيره؟
اقتباس المشاركة :
{قال ربّ لم حشرتني أعمى وقد كنت بصيرا [أي في الدنيا](125) قال كذلك أتتك آياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسى (126)} [طه]
—
انتهى الاقتباس
فاتّقوا الله يا معشر الذين يفسّرون كلام الله بالظنِّ الذي لا يُغني من الحقّ شيئاً! ولكنّ الإمام المهدي يأتي لكم بالبرهان من ذات القرآن بآيات محكمات بيِّنات لعالمكم وعامة المسلمين، ويفصّل الآيات تفصيلاً بآيٍات أخرى، ولا آتيكم بشيءٍ من عندي بقول الظنّ بل بالبرهان الذي من عند الله لا شكّ ولا ريب، فمتى يا قوم سوف تميِّزون بين الحقّ والباطل؟ ألا والله لن تجدوا من يفسِّر القرآن جميعاً بالحقّ غير الإمام المهدي في كافّة علماء المسلمين وإنّا لصادقون، وبما أنّي أنطق بالحقّ في كل مرّةٍ فأغلِب الممترين وأقيم عليهم الحجّة بالحقّ حتى يهتدوا إلى الحقّ أو يُعرضوا عنه بعدما تبيَّن لهم أنّ ناصر محمد اليماني ينطق بالحقّ ويهدي إلى صراطٍ مستقيم.
وربّما يودّ أن يقاطعني الكسالى عن القراءة فيقولون ولكن بياناتك طويلة يا ناصر محمد اليماني، ولذلك لا نقرأ إلّا جزءًا من البيان ونترك الباقي، ومن ثمّ يردُّ عليهم الإمام المهدي وأقول ما أمرنا الله أن نقوله لأمثالهم: {قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾ أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾} صدق الله العظيم [ص]. ألا والله لو وجِد الشغف الشديد في قلوبكم للبحث عن الحقّ إنّكم لن تملّوا التدبّر والتفكّر في البيان الحقّ للقرآن العظيم.
ويا قوم، إنّ الإمام المهدي المنتظر ناصر محمد اليماني ليس مجرد عالم دين؛ بل خليفة الله ابتعثه الله ليفصّل لكم آياته لعلكم ترجعون إلى الحقّ وتتّقون، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿١٧٤﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].
ويا أمّة الإسلام يا حُجّاج بيت الله الحرام، إلى متى سيستمر إعراضكم عن اتّباع الحقّ من ربّكم؟ وما دعوناكم إلى كتابٍ جديدٍ بل اتّباع القرآن المجيد لنهديكم إلى صراط العزيز الحميد، فهل أنتم مؤمنون بالقرآن العظيم أم أنّه طال عليكم الأمد منذ نزول القرآن فقست قلوبكم؟ وقال الله تعالى: {أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَن تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّـهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿١٦﴾} صدق الله العظيم [الحديد]، وإنّما يخاطبكم الله أنتم يا مُسلمي اليوم، أيّها المؤمنون بالقرآن العظيم اليوم لكونه طال عليكم الأمد لبعث المهدي المنتظر منذ نزول القرآن العظيم كما طال على أهل الكتاب الأمد لبعث النبي الأمي منذ نزول التوراة والإنجيل فقست قلوبهم عن ذِكر ربّهم فلا تكونوا أمثالهم، فلتخشع قلوبكم للبيان الحقّ للقرآن العظيم.
بیان صبغة الله(رنگ خداوند )، فطرتى كه خدا همه را بدان فطرت آفريده است و در آفرينش تغييرى نيست..
